كتاب لقطه « لُقَطَه » به معناى اعم آن هر مالى است كه از مالك آن گم شده باشد و بر آن يد نباشد ؛ و لقطه يا حيوان است و يا غير حيوان . لقطهء حيوان لقطهء حيوان « ضالّه » ناميده مىشود . مسأله 1 - اگر حيوان ، در آبادانى پيدا شود ، گرفتن و دست گذاشتن بر آن - هر حيوانى كه باشد - جايز نيست ، پس كسى كه آن را بگيرد ضامن آن است و حفظ آن از تلف و دادن مخارج لازم آن بر او واجب است و در آنچه كه براى آن خرج كرده ، حق رجوع به صاحب آن را ندارد . البته اگر گوسفند باشد سه روز بايد آن را حبس نمايد ، پس اگر صاحبش نيامد آن را مىفروشد و ثمن آن را صدقه مىدهد - و ظاهر آن است كه اگر صاحبش آمد و به صدقه دادن آن راضى نشد ، ضامن آن مىباشد - و بعيد نيست كه حفظ آن براى صاحبش يا تحويل آن به حاكم شرع هم جايز مىباشد . و اگر حيوان به خاطر بيمارى يا غير آن ، در معرض خطر باشد ، گرفتن آن بدون ضمان ، جايز است و دادن مخارج آن بر او واجب است و جايز است كه خرج را از مالكش - در صورتى كه خرجش به قصد رجوع به صاحب آن بوده - بگيرد . و اگر داراى منفعتى از قبيل سوارى يا بار نمودن بر آن يا شير و مانند آن باشد ، استيفا و حساب كردن آن‌ها در مقابل خرجى كه مىكند ، براى او جايز است و در صورتى كه هزينه زيادتر باشد ، به صاحب آن رجوع مىكند و اگر منفعت زيادتر از خرج باشد به صاحبش مىدهد .